PM Hailemariam Deslegne ጠ/ሚ/ር ኃይለማርያም ደሳለኝግርማ ካሳ

አቶ ኃይለማርያም ደሳለኝ ብዙዎች እንደ "እግዚአብሔር ሰው" ይቆጥሯቸዋል። በየቀኑ ፀሎት እንደሚያደርጉ፣ መጽሐፍ ቅዱስን እንደሚያነቡም ይናገራሉ። እርግጥ ነው፣ ሰዎች ፀሎት ሲያደርጉና መጽሐፍ ቅዱስ ሲያነቡ፣ መልካም ነው። ነገር ግን ፀሎት ማድረግና መጽሐፍ ቅዱስ ማንበብ፣ በራሱ የእግዚአብሔር ሰው ያሰኛል ብዬ አላስብም። ቄስ፣ ወንጌላዊ፣ ፓስታር፣ ጳጳስ ... መሆን የእግዚአብሔር ሰው አያሰኝም። መስቀል ይዞ መዞር፣ በያሬዳዊ ዜማ ቅኔ መዝረፍ፣ በልሳን መፀለይ ... የእግዚአብሔር ሰውነት መመዘኛ አይደለም።

አቶ ኃይለማርያም ደሳለኝ፣ የተባረኩ ሴት ልጆች አሏቸው። ልጆቻቸው፣ የሚኒስትር ልጆች ሆነው እያሉ፣ ሳይኮሩ፣ ከሌሎች በላይ ለመሆን ሳይሞክሩ፣ በሚሄዱበት ቤተክርስቲያን፣ እሁድ ከአምልኮ/ቅዳሴ በኋላ፣ ሻሂ እያፈሉ ምዕመናንን እንደሚያስተናግዱ አንብቤአለሁ። በአባታቸው ሥልጣን፣ በሶሻል ስታተሳቸው ሳይመኩ፣ እራሳቸውን አዋርደው፣ ሌላውን ማገልገል መቻላቸው፣ በርግጥ የልጅ ትልቅ መሆናቸውን ያሳያል። የእግዚአብሔር ሰውነት መመዘኛ እንግዲህ ይሄ አይነቱ ትህትና የተሞላበት ተግባር ነው። (የአቶ ኃይለማርያም ባለቤት ወ/ሮ ሮማንም፣ ከአንድ ዓመት በፊት ቀዳማዊ እመቤት ከነበሩት የሰማይና ምድር ያህል የሚራራቁ፣ እንደ ቀድሞ ቀዳማዊት እመቤት ውብአንቺ ቢሻው፣ ትሁትና ሰው አክባሪ እንደሆኑ ይነገራል)

አንድ ጊዜ እንዲህ ሆነ። አንድ ሰው ከኢያሪኮ ወደ ኢየሩሳሌም ሲጓዝ ወንበዴዎች አገኙትና በሕይወትና በሞት መሃከል እስኪሆን ድረስ ደብድበውት ሄዱ። ኀዘኔታና ርኅራሄ የሌላቸው፣ ሌሎች ሲሰቃዩና ሲጎዱ ምንም የማይመስላቸው፣ የሰው ልጅ ሰብዕናና ክብር እንደ መጫወጫ ካርታ የሆነባቸው፣ ሰውን በውሸት ክስ የሚያስሩ፣ እየተኮሱ የሚገድሉና የሚደበድቡ፣ በሰላማውያን ላይ ሽብር በመንዛት፣ ሰዎች በሰላም ወጥተው በሰላም እንዳይገቡ፣ የፈለጉትን እንዳይጽፉና እንዳይናገሩ፣ በሀገራቸው እንደ ስደተኖች እንዲሆኑ የሚያደርጉ፣ እያስፈራሩ ሌላውን የሚያሸማቅቁ፣ የዘመናችን "ወንበዴዎች" በሀገራችን ኢትዮጵያ ብዙ አሉ። እንደውም በስፋት በየራዲዮና ቴሌቭዥኑ የምንሰማው እነርሱን ነው።

በመንገድ ዳር የወደቀውና የተደበደበው፣ የሚረዳው ፈልጎ እያቃሰተ ሳለ፣ ድንገት አንድ ቄስ/ፓስተር በመንገድ ዳር አለፉ። ካባ ለብሰዋል። በታላላቅ መንፈሣዊ ጉባዔዎች የእግዚአብሔርን ቃል የሚያስተምሩ፣ መጽሐፍ ቅዱስ የሚያነቡና፣ የ"እግዚአብሔር ሰው" የሚባሉ ናቸው። ነገር ግን የቆሰለውን ሰው ባዩ ጊዜ እንዳላየ ሆኑ። መንገድ ቀይረው፣ ለተገፋውና ለተጎዳው እጃቸውን ሳይዘረጉ ጉዟቸውን ቀጠሉ። ትንሽ ቆይቶም አንድ ሌዋዊ (ዲያቆን)፣ ትንሹ የ"እግዚአብሔር ሰው" መጣ። እርሱም እንደ ቄሱ እንዳላየ ሆነ አልፎ ሄደ።

ሳምራዊያን የሚባሉ ነበሩ። እግዚአብሔርን እንደማያውቁ ሐጢያተኞችና የረከሱ ተደርገው የሚቆጠሩ። ታዲያ አንድ ሳምራዊ፣ በወንበዴዎች ተደብድቦ የወደቀው ሰው ባለበት መንገድ አለፈ። ቁስለኛውን ሲያይ ቆመ። ከበቅሎው ወረደ። ተጎነበሰ። ከአንገቱ ሰውዬውን ደግፎ፣ የያዘውን ወይን ጠጅና ዘይት በሰውዬው ቁስል ላይ አፈሰሰ። ሸሚዙን ቀደደና የሰውዬውን ቁስል አሸገ። ሰውዬውን ተሸክሞ በበቅሎው ላይ ጭኖ፣ እርሱ ግን በእግሩ፣ አብረው መንገድ ጀመሩ። ቁስለኛውን ወደ አንድ ሆቴል ቤት ገንዘብ ከፍሎ አሳረፈ። አስገራሚ ፍቅር! አስገራሚ ሰብዓዊነት! አስገራሚ ርኅራሄ! ይህ ታሪክ፣ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ፣ የእግዚአብሔር ሰው፣ ምን ማለት እንደሆነ ለማስተማር የተናገረው ግሩም ታሪክ ነው። ቄሱ፣ ወይንም ዲያቆኑ ሳይሆኑ፣ "የእግዚአብሔር ሰው አይደለም" ተብሎ ይቆጠር የነበረው ሳምራዊው ነበር፣ በአምላክ ሚዛን የእግዚአብሔር ሰው የተባለው።

በመጽሐፍ ቅዱስ፣ ኢሳያስ ም.1፣ ቁ.13 - 17 እንደተጻፈው፣ እግዚአብሔር ምን ያህል የፍትህ አምላክ እንደሆነ፣ ሲናገር "መባቻችሁንና ሰንበታችሁን በጉባኤ መሰብሰባችሁን አልወድድም፤ በደልንም የተቀደሰውንም ጉባኤ አልታገሥም። መባቻችሁንና በዓላቶቻችሁን ነፍሴ ጠልታለች፤ ሸክም ሆነውብኛል፣ ልታገሣቸውም ደክሜያለሁ። እጃችሁንም ወደ እኔ ብትዘረጉ ዓይኔን ከእናንተ እሰውራለሁ፣ ልመናንም ብታበዙ አልሰማችሁም፤ ... ክፉ ማድረግን ተዉ፣ መልካም መሥራትን ተማሩ፣ ፍርድን ፈልጉ፣ የተገፋውን አድኑ፣ ለድሀ አደጉ ፍረዱለት ስለመበለቲቱም ተምዋገቱ።" ነበር ያለው።

ከሚደረጉ ውጫዊና ኃይማኖታዊ ሥርዓቶች በላይ፣ እግዚአብሔርን የሚያስደስተው፣ የሰው ልጆች ደህንነትና ስብዕና ነው። ከአስር ሺህ ቅዳሴዎችና መንፈሳዊ ጉባዔች ይልቅ፣ አንድን ሰው ከወደቀበት ማንሳት፣ አንድን በግፍና በውሸት የታሰረን ሰው ማስፈታት፣ አንድ የተገፋና የተጮቆነን ሰው ቀንበር መስበር፣ አንድን ሰው ማዳን፣ በጌታ ፊት የበለጠ ክብር አለው። የእግዚአብሔር ሰው መሆን ማለት፣ ለፍትህ መቆም ማለት ነው። የእግዚአብሔር ሰው መሆን ማለት ሙግት መፍጠር (መታገል) ማለት ነው። ምን አይነት ሙግት? የተቀደሰ፣ ስድብና ጥላቻ የሌለበት፣ ሰላማዊ የሆነ፣ ለፍትህ የሚደረግ ሙግት!

በሀገራችን ኢትዮጵያ ያሉ፣ ልንታገልላቸው ወይንም ልንሟገትላቸው የሚገባ "መበለቶች" ብዙ ናቸው። ገዢዎች ከሚፈልጉት ውጭ በመናገራቸው፣ እውነትንና እኩልነትን በመስበካቸው፣ በውሸት ክስ፣ "ሽብርተኞች" ተብለው በወህኒ የተወረወሩ፣ ፍርድና ፍትህ የተነፈጉ ሁሉ "መበለቶች" ናቸው። ሙስሊም ሊሆኑ ይችላሉ፣ ክርስቲያኖች ሊሆኑ ይችላሉ! ኦሮሞ፣ ትግሬ፣ ወላይታ ሊሆኑ ይችላሉ! ጉዳዩ የሰብዓዊነት እንጂ የኃይማኖት ወይንም የዘር አይደለም።

ለምሳሌ እነእስክንደርን እንውሰድ። በግለሰብ ደረጃ እስክንድር ነጋን እና አንዱዓለም አራጌን አውቃቸዋለሁ። ብዙ ጊዜ በሀገራችን ዙሪያ የተለያዩ ሃሳቦችን በግል ተለዋውጠናል። ስለትጥቅ ትግል፣ ስለግንቦት ሰባት ወዘተረፈ ያላቸውን አመለካከት በሚገባ አውቃለሁ። የጻፉትን እና በአደባባይ የተናገሩትን ተከታትያለሁ። የነርሱን ሀገር ወዳድነትና ሰላማዊነት፣ በየትኛውም ፍርድ ቤት ሆነ አደባባይ፣ እጆቼን መጽሐፍ ቅዱስ ላይ ጭኔ የምመሰክረው ነው። እግዚአብሔርን የሚወዱ፣ ቤተሰባቸውን የሚወዱ፣ በሀገራችን እርቅና ሰላም እንዲመጣ የሚናፍቁ፣ ማንም የማያነቃንቃቸው የሰላም አርበኞች ናቸው። እስክንድርና አንዱዓለም እንዲሁም ሌሎች የሕሊና እሥረኞች የሀገራችን "መበለቶች" ናቸው። እስክንድርና አንዱዓለም እንዲሁም ሌሎች፣ በመንገድ ዳር ወንበዴዎች እንደደበደቡት ሰውዬ ናቸው።

እንግዲህ "መጽሐፍ ቅዱስን እናነባለን፤ እግዚአብሔርን እናምናለን፣ ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስን እንከተላለን" ካልን፣ እየመረጥን አይደለም እግዚአብሔርን የምንታዘዘው። ለተገፉ፣ ለወደቁ፣ በውሸት ለታሰሩ፣ ፍትህ ለተነፈጉ፣ ወገኖቻችን መቆም መጀመር አለብን። በጣም አሰምርበታለሁ። ለታሰሩ እስረኞች መቆም ክርስትና ነው! ለፍትህ፣ ለዜጎችን ነፃነት መቆም፣ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ነው። የእግዚአብሔርን ቃል መታዘዝ ነው።

በአንጻሩ፣ ግፍ፣ ቀንበር፣ ጭቆና እያየን፣ ዝምታን ከመረጥን፣ የእግዚአብሔር ቃል እንደሚለው መባዎቻችንና ሰንበታችሁን በጉባዔ መሰብሰባችንን እግዚአብሔር አይወደውም። እጆቻችንን ወደ እርሱ ብንዘረጋ፣ ዓይኖቹን ከእኛ ይሰውራል። ልመናንም ብናበዛ አይሰማንም። ሌላው በግፍ ሲታሰር ዝም ማለት፣ ከራሳችን ጥቅምና ምቾት አልፈን አለመሄድ፣ የዘመኑ ጡንቸኞችን ቢያስደስትም፣ ጥቂት ፍርፋሪዎች ቢወረወርልንም፣ የዘላለም አምላክ እግዚአብሔርን የማያስደስት እርግማን ነው። ነውር ነው።

አንዳንዶች የመንግሥት ባለሥልጣናት ላይ ተቃውሞ ማንሳታችንን ተገቢ እንዳልሆነ ለማሳየት፣ ከመጽሐፍ ቅዱስ አንድ ጥቅስ ነጥለው በማውጣት ለማስተማር የሚሞክሩ፣ ቄስ/ፓስተር ተብዬ የአገዛዙ ካድሬዎች አሉ። "ለባለሥልጣን ፀልዩ፣ ታዘዙ" ተብሎ ስለተጻፈ "ፖለቲካ ውስጥ ሳንገባ፣ ታዘን መኖር ነው ያለብን" ይሉናል። አዎ፣ በዚህ ምክንያት የሀገሪቷን ሕግ እናከብራለን። ግብር በጊዜው እንከፍላለን። በትክክል የሀገሪቷን ሕግ ከጣስን መቀጣታችን ተገቢ ነው እንላለን። ለአቶ ኃይለማርያም፣ ልቦና እንዲሰጣቸው፣ በልጆቻቸው ያለው የርኅራሄና የፍቅር መንፈስ በርሳቸውም እንዲሰርጽ፣ አብረዋቸው ያሉ የሰይጣን መልዕክተኖችን ሳይሆን የእግዚአብሔርን መንፈስ ማዳመጥ እንዲጀምሩ፣ ሕዝብን ማስተዳደር የሚችሉበት ጥበብ ጌታ እንዲሰጣቸው ሊፀለይላቸው ይገባል። እኛም እንፀልያለን።

ነገር ግን ባለሥልጣናት ግፍ ሲፈጽሙ፣ ለነርሱ እንደምንፀልየው ሁሉ፣ እነርሱን መሟገትንና መታገል የግድ ነው። ነብዩ ናታን ንጉሥ ዳዊት ሥልጣኑን ተጠቅሞ የሰው ሚስት ደፍሮ፣ የደፈራትም ሴት ነፍሰ ጡር ስትሆን፣ ሐጢያቱን ለመደበቅ ባሏን ባስገደለ ጊዜ፣ ንጉሡን ፊት ለፊት አወገዘ፣ ተቃወመ። "ለባለሥልጣን ታዘዝ" ተብያለሁ ብሎ ዝም አላለም። ንጉሥ ሄሮድስ አንቲጳስ፣ የወንድሙን ፊሊጵስ ሚስት ሄሮድያዳን ነጥቆ የራሱ በማድረግ ጸያፍ ተግባር በፈጸመ ጊዜ፣ መጥምቁ ዮሐንስ፣ በአደባባይ ነው "ንስሐ ግባ" ብሎ ያወገዘው። በዚህም ምክንያት ሄሮድስ የመጥምቁን አንገት ሁሉ አስቆርጧል።

የእምነት ሰው መሆን ማለት፣ ባርነትን መቀበል ማለት አይደለም። የእምነት ሰው መሆን ማለት አደርባይ መሆን አይደለም። የእምነት ሰው መሆን ማለት የፍትህ፣ የሰላምና የነፃነት አርበኛ መሆን ማለት ነው። የእምነት ሰው መሆን ማለት እንደነ ነብዩ ናታን፣ ባለሥልጣናት ሥልጣናቸውን ተጠቅመው የሚፈጽሙትን ግፍ ማውገዝና መቃወም ማለት ነው። እነ ነብዩ ናታን እንዳደረጉት እኛም፣ ግፍን በምናወግዝበት ጊዜ፣ "እግዚአብሔርን እናምናለን" የሚሉ ሊቀላቀሉን ይገባል እንጂ ዝም እንድንል ሊነግሩን አይገባም።

አቶ ኃይለማርያምን እንወዳቸዋለን፤ መልካም ሲሰሩ፣ ደግፈናቸዋል፤ ወደፊትም እንደግፋቸዋለን። ነገር ግን ክፋታቸውን፣ አይተን ዝም አንልም። በሽብርተኝነት ስም ፍርድ ሲያዛቡ፣ በዜጎች ላይ ሲዝቱ፣ ዜጎችን ሲያስፈራሩ ዝም አንላቸውም። "ባርነት፣ ጭቆና፣ ግፍ፣ ዘረኝነት፣ የሰብዓዊ መብት ረገጣ፣ ... በቃ!" ብለናል። ግፍን አንታገስም። ጥቂቶች የሕዝቡን መብት ረግጠው እንዲቀጥሉ አንፈቅድላቸውም። ይሄን እንሟገታለን፤ ይሄን እንታገላለን። ጆሮ ያለው ይስማ። ልብ ያለው ያስተውል። እግዚአብሔር ልቦናችንን በፍቅሩ፣ አዕምሯችንን በጥበቡ ይሙላልን! ሀገራችን ኢትዮጵያ እንዲሁም ኤርትራን ይባርከልን!

ግርማ ካሳ This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

አዲስ ቪዲዮ

ዜና እና ፖለቲካ

ኪነ-ጥበብ

ቪዲዮ

መጻሕፍት

ስለእኛ

ይከተሉን!