Cause and Effect

መንሥኤና ውጤት

ምሕረቱ ዘገዬ

ሁሉም ሰው በግልጽ የሚረዳው በሕክምናው ዓለም የሚተገበር አንድ አሠራር አለ። ይሄውም በአንድ ሕመም ውጫዊ የስቃይ ምልክቶችና ውጤታቸው ላይ ብቻ ከማተኮርና፤ የሕመም ስሜቶችን ብቻ እየተከታተሉ ስቃይን በማስታገሻ መድኃኒቶች ለተወሰነ ጊዜ ፋታ ከመስጠት በተጓዳኝ፤ የበሽታውን መንሥኤ ማጥናትና ሕመሙን ከሥር መሠረቱ አክሞ መፈወስ ተመራጭ የመሆኑ እውነታ ነው። ይህ አሠራር በጤናው ዘርፍ ብቻ የሚወሰን አይደለም።

ጥረቴ በፈረንጅኛው አጠራር ‘cause and effect’ የሚለውን ለማስታወስ ነው። “መንሥኤና ውጤት” - ባማርኛ። አንድ ችግር የሚያስከትለውን ውጤት ብቻ እያዩ ጊዜያዊ መፍትሔ ለመስጠት መላ አቅምንና ጊዜን ከማባከን፤ ትኩረትንና እውቀትን ሰብሰብ አድርጎ የችግሩን መነሻ ምክንያት በማጥናት፤ ችግሩን እስከወዲያኛው ለማስወገድ ቢሞከር ብልኅነት ነው። ከብዙ ውጣ ውረድና ሊጠገን ከማይችል ኪሣራም ያድናል።

የአገራችንን ለውጥ ተከትሎ፤ ነቀርሣዎቹ ወያኔዎች መቐሌ ላይ መሽገው በ100 ሚሊዮኑ የኢትዮጵያ ሕዝብ ላይ ክተት ካወጁ ሰነበቱ። በነቀርሣዎቹ አማካይነት እዚያና እዚህ የሚቀጣጠሉ እሳቶችን፤ የለውጡ ኃይል ባለ አቅሙ ከሕዝብ ድጋፍ ጋር እየተሯሯጠ ከማጥፋት ውጪ፤ ችግሩን ከመሠረቱ መንቅሎ ለመጣል የጎላ ነገር ሲያከናውን አይታይም፤ ቢያንስ እስካሁን ባለው ሁኔታ። ይህንን ስል ግን እጅግ የሚያበረታቱ ፀረ-ነቀርሣ ትግሎችን ማካሄዱንና ብዙ ድሎችን ማስመዝገቡን እንዳልዘነጋሁ ማስታወስ እፈልጋለሁ። ይሁንና ይህ አሁን የሚታየው መፈራራት የሚስተዋልበት አካሄድ ብዙ መሥዋዕትነትን እንዳያስከፍለን እፈራለሁ። እነሱም ለዘመናት በቀበሩት ፈንጂ ምክንያት እንደምንፈራቸው የተረዱ ይመስላሉ። ያንንም ሥነ ልቦናዊ ስሜት እስከጥግ ለመጠቀም ሳያቅዱ አልቀሩም። እርግጥ ነው መሸነፋቸውን ይረዱታል። እኛ ግን ተስፋ የቆረጠ ሰው የማያደርገው ነገር ስለሌለ፤ ወደማይቀረው ከርሠ መቃብራቸው እስኪገቡ ድረስ ብዙ ነገር እንደሚያደርጉ ማሰብ አለብን። ባህር ውስጥ እየሰመጠ የሚገኝ ሰው፤ ገለባና ዐረፋ የሚያድነው እየመሰለው ይጨብጣቸዋል። መንፈራገጡ ግን የጊዜ ጉዳይ እንጂ መሞቱ በፍጹም አይቀርም፤ ገለባውም ዐረፋውም አያድኑትም። እባብ አናቱን እስኪመታ ይንፈራገጣል፤ ድመት ዘጠኝ ነፍስ አላት ቢባልም ዱላው ከበዛባት መሞቷ አይቀርም። አራዳዎች “ላታመልጠኝ አታሩጠኝ!” የሚሉት ወደው አይደለም። ሁሉም በጊዜው ይሆናልና የሚደንቅ አዲስ ነገር የለም። ቆራጥነትና መግባባት ካለ፤ መቶ ሚሊዮን የተገፋና የተበደለ ሕዝብ፤ አስር ሺህ የማይሞሉ “ሌቦቼን አትንኩብኝ” ባይ አፈንጋጮችን ማሸነፉ አይቀሬ ነው።

በአዲስ አበባና በሌሎች ቦታዎች ባልተለመደ ሁኔታ የነዳጅ አቅርቦት እጅግ አነስተኛ ነው። ይህ ችግር በተለይ አሁን ለምን ሊፈጠር ቻለ? በአንዳንድ አካባቢዎች አንድ ሊትር ቤንዚን እስከ 30 እና 40 ብር በጥቁር ገበያ እንደሚሸጥ እየሰማን ነው። የዚህ ችግር መንሥኤ መታወቅ አለበት። እርምጃም መወሰድ ይኖርበታል። በመጠኑም ቢሆን ከደርግ መማር ተገቢ ነው። ያለመሥዋዕትነት ድል ባለመኖሩ አጥፊዎችን እየያዙ ተገቢውን ቅጣት መስጠት ከተጨማሪ ጥፋትና ውድመት ይታደጋል። እርግጥ ነው፤ የዘመናችን ከይሲዎች እንደነዚያ የበርበሬ ነጋዴዎች በጥይት ይገደሉ ማለቴ አይደለም። ግን ቅጣት መኖሩን የማያውቅ ባለጌ ጥፋት ማድረሱን ይቀጥላልና ይታሰብበት ለማለት ነው። መምከርም፣ ማስተማርም፣ … ተገቢ ነው።

አዲስ አበባ በመንገድ ችግር እየተጨናነቀች ነው። በተለይ መሐል ከተማ ትልቅ ችግር አለ። ለ10 ኪሎ ሜትር ጉዞ ሰዓታትን እየፈጀን ነው። በዚህ ሁኔታ ጥቂት ዓመታትን ብንቆይ ከተማዋ ለይቶላት የምትፈነዳ ይመስለኛል። አሁን እኮ እሳት ለማጥፋት፣ በምጥ ላይ ያሉትንና ሕሙማንን በወቅቱ ሐኪም ቤት ለማድረስ፣ ሌባንና ቀማኛን በፖሊስና በቀበሌ ቃፊር አባርሮ ለመያዝ፣ ወንጀለኛን በቁጥጥር ሥር ለማዋል፣ ወደ ሥራ በሰዓቱ ለመግባት፣ ቀጠሮን አክብሮ ለመገኘት፣ ትምህርትን ለማስተማርም ሆነ ለመማር፣ … አይቻልም። ምክንያቱም ብዙ ነገሮች ከጊዜ ጋር የተገናኙ ናቸውና። ጊዜህን የትራፊክ ጭንቅንቁ እንክት አድርጎ ከበላው፤ እዚህ የተጠቀሱትን ጨምሮ ብዙ ነገሮች ይከሽፉብሃል። እሳት ጊዜ አይሰጥም። በሽታ ጊዜ አይሰጥም። ምጥ ጊዜ አይሰጥም። ሌባና ወንጀለኛ ጊዜ አይሰጥም። እነዚህን ጉዳዮች የሚያስተናብሩ የመንግሥትም ሆኑ የግል አካላት፤ መንገድ ላይ ለሰዓታት ተዘግቶባቸው እዚያው ሲድሞነሞኑ ከዋሉ፤ ችግሮች እየተወሳሰቡ እንጂ እየተፈቱ አይሄዱም። ይታሰብበት።

የሚገርመው ነገር ችግርን ለመፍታት ችግር የሚጨመርበት ሁኔታ ነው። የመኪና መንገድ ችግር ከተማችንን አስጨንቆ ባለበት ሁኔታ፤ በብዙ ቦታዎች ፍጥነት መቀነሻ በሚል በሚጋደሙ ጉርብርብ ንጣፎች መኪኖች ሲርመሰመሱ ይውላሉ። ችግርን ማስወገድ ቢያቅት በችግር ላይ ችግር ለምን ይደረባል? የሰው ኃይል መድቦ ሕግ ተላላፊን እንደማስተማርና ካልተቻለም እንደመቅጣት፤ መንገድን በዚህ መልክ ማጣበብ ተገቢ አይመስለኝምና ይሄም ጉዳይ በቅጡ ይታሰብበት። በስሜትና በወጉ ባልተጠና የይድረስና የሞቅታ ሐሳብ አንመራ (በመቅጣት እንደማላምን ቢታወቅልኝ ግን ደስ ይለኛል)። ሰዎች አእምሯቸውን ቢጠቀሙ አንድም ፖሊስ፣ አንድም ዳኛ፣ አንድም ወታደር ሳያስፈልጋቸው መኖር እንደሚችሉ ብዙ ምሣሌዎችን ከዓለማችን አካባቢ መጥቀስ ይቻላል። እኛ አገር ያለው ሕግ-አልባነት ግን፤ የሚያሳዝንና የሚገርምም ነው። ሕግ አውጪውና ሕግ አስከባሪው የሚያወጡትን ሕግ ለመደፍጠጥ ቀዳሚዎቹ እነሱ ናቸው፤ ሕጉ እነሱን የሚያካትት አይመስላቸውም። ያለብን ችግር እኮ! … በስመ አብ!!!!!!!

የተቀጣሪዎች ደምወዝ እጅግ አነስተኛ ነው። የገንዘባችን የመግዛት አቅም ከጊዜ ወደጊዜ ተሽመድምዶ እንደሁለተኛው የዓለም ጦርነት ጊዜ የጀርመን ማርክ ሊሆን ምንም አልቀረው። አላየሁም እንጂ ላጤዎች ግድግዳቸውን በመቶ ብራችን የሚያሰጌጡ ይመስለኛል - ቢያንስ ሌሊቱ እስኪነጋና ልጠው እስኪጠቀሙበት። በዚህ ሁኔታ ሰውን አትስረቅ ወይም ሙስና አትፈጽም ማለት “ኢ-ሞራላዊ” መሆኑ ነው። ሰዎች እንዴት ተንደላቀው እንደሚኖሩ የሚመለከት ባለዝቅተኛ ደምወዝተኛ በወር ሁለት ቀናት እንኳን ሊያስኖረው የማይችል ደምወዝ ሲከፈለው፤ መናደዱና ገንዘብ ለማግኘት ሲል ወደ ወንጀልና ኃጢአት መግባቱ አይቀርም። በዚህ መሰሉ አስጨናቂ ወቅት ለነፍስና ለሕሊና የሚያስቡ ዜጎች ቁጥር እጅግ አናሳ ነው። የሚዘወተረው የሕይወት መርኅ “ጅብ ከሚበላህ በልተኸው ተቀደስ” የሚለው ይሆንና፤ ሩጫው የጥሎ ማለፍ ይሆናል። በጥሎ ማለፍ ማኅበረሰብአዊ የኳስ ዐበደች ጨዋታ ደግሞ፤ ተረጋግጦ የሚሞተው እጅግ ብዙ ነው። የመኖር ትግሉ እግር አውጭኝና ነፍስን አውሎ የማሳደር በመሆኑ፤ ይሉኝታንና ሀፍረትን ሸጦ የበላ ነው። ይህም ታዲያ ይታሰብበት። በሰው ከመፍረድ በፊት ቅጥር ሠራተኛው የሚከፈለው ደምወዝ የኑሮ ውድነቱን ያገናዘበ ነው ወይ? ቢያንስ ቢያንስ ከጎረቤት አገራት የማይተናነስ የደምወዝ እስኬል እንከተላለን ወይ? የኬንያ መምህር እንዴት ይኖራል? የታንዛኒያ የሕክምና ዶክተር እንዴት ይኖራል? የሞዛምቢክ ነርስ እንዴት ይኖራል/ትኖራለች? የናይጄሪያ አንድ የቢሮ ኃላፊ እንዴት ይኖራል? ስንቱ ዜጋ በቤቱ ምን ምን አለው? ምን ምን የለውም? ምን ያህል ዓመታትን በምን የትምህርትና የደምወዝ ደረጃ ሠርቶ ምን ምን ሊኖረው ይገባል? የትና እንዴት ይኖራል? ምን ይበላል? ምን ይጠጣል? ምን ይለብሳል? የንጹሕ ውኃ፣ የመብራት፣ የስልክ፣ የመንገድ፣ የመንግሥታዊ ታህታይና ላዕላይ መዋቅሮች ዝርጋታ በምን መልክ ተደራጅተውለታል? … ተብሎ ይጠና። መንግሥት ለዜጎቹ ካላሰበ ማን ያስብላቸዋል? ግዴታውን ያልተወጣ መንግሥት ደግሞ የዜጎችን መብትና ግዴታ ሊያስከብር አይችልም። ማዘዝና መታዘዝ የሚኖረው ሁሉም መብትና ግዴታውን በአግባቡ ሲወጣ ነው። በሥርዓቱ የማልይዘው ልጄ አመጸኛና በዋልፈሰስ ቢሆን ተጠያቂው እኔ እንጂ እርሱ ሊሆን አይችልም።

በየቀኑ ወደሰማያት የሚመጥቀው የኑሮ ውድነት መፍትሔ ይፈለግለት። የመነገጃና የማትረፊያ ሕጎች ይኑሩ፤ ካሉም እንዲከበሩ ቁጥጥር ይደረግ። ንግዱም ልክ እንደፖለቲካው ሁሉ በስሜት የሚነዳ ከሆነ፤ ሁላችንም ተያይዘን መጥፋታችን አይቀርም። ይሄ በየቦታው የተገተረ የሀብታም ፎቅና ሕንፃ ደግሞ ሰው ሠራሽ ነውና ቀውጢ ቀን ሲመጣ የዶጋ ዐመድ ይሆናል። አሌፖንና ደማስቆስን ያዬ በጦርነትና በግጭት አይቀልድም። ሩዋንዳንና የመንን ያዬ በጎሣና በዘር እሳት አይጫወትም። ጋዳፊን፣ ሣዳምን፣ መንግሥቱን፣ መለስን፣ … ያዬ በአምባገነንነት ካርድ አያፌዝም። ሶማሌንና ዩጎዝላቪያን ያዬ በተመሳሳይ ወይም በተቀራራቢ ቋንቋና ባህል አለኝታነት አይመፃደቅም። እኔ ተናግሬያለሁ! … ዋ! … ዛሬን እያማረጥሽ የምትበይና መኪና እንደሸሚዝ እየለዋወጥሽ የምትዘባነኝ ሌባና ሙሰኛ ሁላ፤ ነገ ጉድ ሲዘንብ መግቢያ ቀዳዳ የለሽምና አሁኑኑ ማሰብ ጀምሪ። ነገ የማሰቢያ ጊዜም ላይኖረን ይችላል። አምስት ይሁን ስድስት የቤተሰብ አባላቱን ከአየር በወረደ ቦምብ ያጣ ሦርያዊ የዩኒቨርስቲ ፕሮፌሰር፤ በአውሮፓ ጎዳናዎች ለማኝ እንደሆነ ሰምቻለሁ። የወደፊት የማይቀር ኹነትን ከዛሬ አስቀያሚ ገጠመኞች ተነስቶ ለመተንበይና አስቀድሞ ለመጠንቀቅ በግድ ኢትዮጵያዊውን ሼህ ሁሴን ጂብሪልን ወይም የእንግሊዟን የ16ኛው ክፍለ ዘመን ነቢይት ማዘርሽፕተንን መሆን አይጠይቅም። እነስብሃት ነጋና አባይ ፀሐዬ፣ እነጌታቸው አሰፋና ጌታቸው ረዳ የሠሩትን ያን ሁሉ ግም ሥራ በማሰብ መጨረሻቸው እንደማያምር መረዳት ከተሳናቸው፤ በርግጥም በሰው አምሳል የተፈጠሩ ጅቦች እንጂ አእምሮ ያላቸው ሰዎች ሊሆኑ አይችሉም። ኧረ ጅቦች ከወያኔዎች በስንት ጣማቸው! ጅብ እኮ ወንድ ወንዱን አይሰርርም። ጅብ እኮ በሕግ ስም አስሮ ወገኑን አያኮላሽም። ጅብ እኮ ሰውን ከነነፍሱ ወደ ገደል አይጥልም። ጅብ እኮ ይጠግባል - እንደወያኔ እምብርት-የለሽ አይደለም። እነዚህ ወያኔዎች እኮ ከሰይጣንም በልጠው ሰይጣን ራሱ ስለነሱ እንዲመሰክር አስገድደውታል። “ወያኔዎች በክፋትና በጭካኔ እኔን ዕጥፍ ድርብ ያስከነዳሉ! እኔ ያላደረኋቸውንና ለተከታዮቼ ያላስተማርኳቸውን አዳዲስ የማሰቃያ ሥልቶችን የፈለሰፉ አለቆቼ ናቸው። …” ሲል ሉሲፈር ራሱ በቅርቡ ምዕመናኑ ፊት ዐውደ-ጥፋት ላይ ቀርቦ መናገሩን በፌስቡክ አንብቤያለሁ - የማመንና ያለማመን ጉዳይ የግሌ ነው። ወያኔዎች ዕረፍት የሌላቸውና ዕረፍትም የማይሰጡ የሲዖል ትሎች ናቸው። …

ወያኔ ቤተ አምልኮቶችንም አጥፍቷቸዋል። ክህነት የሌላቸው ቀሳውስትን፣ ጽድቅ የሌላቸው ማይም ጳጳሣትን፣ ትምህርት የሌላቸው የደብር አለቆችን፣ … በየአድባራቱና በየሰበካ ጉባኤዎች እየሾመ ምዕመናንን ሲቦጠቡጥ፣ ሲሰልልና ሲያሰልል በመኖሩ፤ ሃይማኖታችን እንዳለች አትቆጠርምና ይህም ይታሰብበት። በመንግሥት መዋቅሮችና በሃይማኖት ተቋማት በብዛት የተሰገሰጉት ወያኔዎች በቶሎ ካልተመነጠሩና ትክክለኛ ችሎታና ሙያ፤ እንዲሁም የክህነት ሥልጣን ባላቸው ሰዎች ካልተተኩ ታጥቦ ጭቃ ነው። የዘር ጉዳይ ምኔም አይደለም። የሚተኩት ሰዎች ሙሉ በሙሉ ከትግራይ ቢመጡ ጉዳየ አይደለም፤ ነገር ግን ወያኔ አይሁኑ ብቻ።

ድህነትና ጎዳና ተዳደሪነት ከቀን ወደ ቀን እየበዛ ነውና በዚህም ጉዳይ ይታሰብበት። በተለይ ባለፉት 30 ዓመታት በአገራችን የነበረው ሸፋፋ የሀብት ክፍፍል የፈጠረው የኢኮኖሚ ቀውስ እያስከተለው ያለው ድህነት አሰቃቂ እየሆነ ነው። ጥቂቶች ተንደላቅቀው በሚኖሩባት አገራችን ሚሊዮኖች በርሀብ አለንጋ እየተገረፉ የሚኖሩበት ሁኔታ በቶሎ መቋጨት አለበት። ድህነት ለብዙ ነገር ያጋልጣል። በድህነት ላይ ክዋሻርኮራዊ ኢኮኖሚ የፈጠረው አድሎአዊ የሀብት ልዩነት ሲጨመርበት ደግሞ አደጋው ቀላል አይደለም። ብሔራዊ ስሜትን እየናደ፣ ሰብአዊነትን እየደረማመሰ፣ የሞራልና ግብረገብ አጥሮችን እያፈራረሰ፣ የዝምድናንና የወዳጅነትን ድንበሮች ሳይቀር እየጠረማመሰ፣ … ጉድ እየሠራን ያለው ዋነኛ ነገር ድህነት ነውና አሁንም ይታሰብበት። ቁርሱን እንደምንም ቀምሶ፤ ለምሣው የሚጨነቅ ማኅበረሰብ ይዘን ወዴት እንደርሳለን? ምናልባት ወደ መካከለኛዋ አፍሪካና ወደ የመን።

በሩቅ ስንሰማቸው ይዘገንኑን የነበሩት ኢ-ሞራላዊና ኢ-ሃይማኖታዊ አውሮፓዊ ድርጊቶች እንደሰደድ እሳት እየተስፋፉ መጥተው፤ አገር ምድሩን እያጥለቀለቁት ነውና ይህም ይታሰብበት፤ (እርግጥ ነው ዓለም አቀፍ በጀት ተመድቦለት በታላላቅ ወንድሞች የሚተገበር የዘመን ፍጻሜ ምልክት በመሆኑ የትግሉ ከባድነት አይካድም)። ለማንኛውም እግዚኦ እንበል። ይህ ዐይነቱ ሙስና (ጥፋት) አገርን በእሳት ቋያ የሚለበልብ ሰማያዊ መርገምት ስለሚያስትል በተለይ አባቶችና እናቶች ሌት ተቀን በርትታችሁ ጸልዩ። እንጸልይ። ሶዶምና ገሞራ ወደ ኢትዮጵያ እያመሩ እንደሆነ ይሰማኛል። እርግጥ ነው፤ በሕይወት ተስፋ መቁረጥና በባዶነት ስሜት መቃተት ለዕኩይ ተግባራት እንደሚዳርጉ ግልጽ ነው። ስለሆነም የዜጎችን የመኖር ተስፋና ጣፋጭ ቤተሰባዊ ኑሮን በማለምለም አኳያ፤ መንግሥትና ጤናማ መያዶች ያላቸው ሚና ቀላል እንዳልሆነ ተገንዝበው በዚህ ዙሪያ ጠንክረው ቢሠሩ፤ ችግሮችን ቀስ በቀስ እየተቀረፉ የመሄድ ዕድላቸው የሰፋ ይመስለኛል። የሆኖ ሆኖ ይህም ይታሰብበት። በአየር ላይ “አገር፣ አገር” ማለቱ ፋይዳ የለውም። “ፀጉራም ውሻ አለ ሲሉት ይሞታል” እንዲሉ፤ አገር ያለች እየመሰለች ከእጃችን እያመለጠች እንደሆነ ይታየኛል። …

ጠጭነት፣ ሰካራምነት፣ ሀሽሻምነት፣ ወፈፌነትና ዕብደት፣ ሴተኛ አዳሪነት፣ ሥራ ፈትነት፣ ሥራ አጥነት፣ … እየተበራከቱ ነው። እነዚህ ማኅበራዊ ነቀርሣዎች እየቀነሱ እንዲሄዱ የሚደረግበት መፍትሔ ካልተገኘና በተናጠል መክበር ፋሽን እንደሆነ ከተጓዝን የጋራ አገር አይኖረንም፤ ሁላችንም እናጣለን እንጂ አንዳችንም ደግ ነገር አናገኝም። አዲስ አበባን በዋናነት ይዛችሁ ከተሞችን በሥራ ሰዓት ታዘቡ። መንገዶች ላይና መጠጥ ቤቶች ውስጥ የሚታየው የሰው ብዛት፣ አስፋልቶች ላይ የሚርመሰመሰው የመኪና ብዛት … ሲታይ “ለመሆኑ በዚህች አገር ሥራ የሚሠራው ሌሊት ነው እንዴ?” ያስብላል። የውጭ ሰዎች ይህንን ሁኔታችንን ሲታዘቡ ምን እንደሚሉን ባውቅ ደስ ባለኝ። ደግሞም በአውሮፓ መንገዶች እንደብርቅ የሚታዩ ዘመናዊ አውቶሞቢሎች እዚህ በኛ በድሃዋ አገር ያላንዳች ሀፍረት ሽንጣቸውን እያሳዩ እዚያና እዚህ በብዛት ሲታዩ፤ አገራችንን የዕንቆቅልሾች መፈልፈያ ዋሻ ማድረጋቸውን እንረዳለን። ግርምቲ ዓዲ - ማለትም አገር። ይሄኔ እኮ የዚያ መኪና ባለቤት አጎት ለማኝ ሊሆን ይችላል። ጉረኞች እኮ ነን!

ስለዚህ የደምወዙ ማነስ፣ የገንዘቡ የመግዛት አቅም ማሽቆልቆል፣ የመንገዱ መጥበብና በየቀኑ ከሚጨምረው የተሸከርካሪና የሰው ብዛት ፈጽም አለመጣጣም፣ ከቀበሌ ጀምሮ እስከ ከፍተኛና ማዘጋጃ ቤት እንዲሁም የትኛውም የመንግሥት መሥሪያ ቤት ድረስ የሚታየው የሙስናና የዘመድ አዝማድ አሠራር መንሰራፋትና የባህል ያህል መቆጠር፣ የዜግነትና ብሔራዊ ስሜት መጥፋት፣ የሐኪም ቤቱና የሐኪሞቹ ጥራት መጓደል፣ የትምህርቱ ጥራት ወደ ዜሮ መውረድ፣ የሕግ አስከባሪው ንቃተ ሕሊና መዝቀጥ፣ ድንበር ያጣው ሆዳምነት፣ ትውልድን እየገደለ ያለው ማይምነት፣ … መንግሥታዊ ትኩረት አግኝቶ ልዩና የተቀናጀ ሥራ እንዲሠራበት ይደረግ። ምናልባት ያኔ መኖር ብጀምር፤ ማለቴ ብንጀምር …

አዲስ ቪዲዮ

ዜና እና ፖለቲካ

ኪነ-ጥበብ

ቪዲዮ

መጻሕፍት

ስለእኛ

ይከተሉን!