አበራ ለማ
ረሀብ፣ ስቃይ እንግልቱ - መች አንሶህ አንት ወገኔ
ስደትን ምርኩዝ አድርገህ - መግባትህ ከምድር ኩነኔ?
ምን ሊበጅህ? ምን ሊቤዥህ? ከቤት እሳት ከደጅ እሳት
ማምለጫ የለህ መሸሸጊያ - መድረሻ የለህ አንዳች ጥጋት፤
ክብር ኩራትህ - እንደራፊ ተላይህ ላይ ተቀዶ
ኢትዮጵያዊ ስምና ሰንደቅ - ማላገጫ ሲሆን እባር ማዶ፤
ማን ያስጥልህ? ማን ይድረስልህ ወገኔ?
ማን ይዋስህ? ማን ይሁንህ ምስለኔ?
ባለቤቱ ያቀለለውን አሞሌ
መች ባለ'ዳ ሊል ቢሮሌ? ...
ክንፈሚካኤል ገረሱ
አንተ ብቻ ግዙፍ ታላቅ ከእንስሳት፣
ፈርጠም ያለ ጡንቻ ደልዳላ ሰውነት።
አጋዘን ኒያላው አይገባም ከቁጥር፣
አንበሳ ቀጭኔው አያክልህም ነብር።
ሀገርና ክህደት
ወለላዬ ከስዊድን
መቼም እኔና አንቺን ሲፈጥረን
ጉዳችሁ አይለቅ ያለን ነን
የኛ ብለን ክብር ሰጥተን
ያመነው ሰው ደ'ሞ ከዳን።
ይሄን ሰማሁ ይሄውልሽ
አንቺም ሰሚው አይቅርብሽ
ክንፈሚካኤል ገረሱ
እንዳሳዩት እንደመሩት፣
ወደ ገፉት ወደ ነዱት።
ከቀኝ ግራ ምልስ ቅልስ፣
ቧ! ቧቧቧ! ... ቧቧ! ፍስስ።
ፊልጶስ
/ለዘመኑ የሀገራችን "ቦለቲከኞች"/
እ'ስራና ቅል ...
አፈጣጠራቸው፣ ቢሆንም ለየቅል፤
እንደ አቅማቸው፣ ሠርተው
በሀሳብ - ተግባር፣ ተግባብተው፤
ሰላም አግኝተው፣ አንድነት
ይኖሩ ነበር፣ በአንድ ቤት።
