ከፕሮፌሠር መስፍን ወልደማርያም - መጋቢት 2000

በጥቅምት 1998 ዓ.ም. ላይ የሚያዝያ 1997 ዓ.ም. የህዝብ ስብሰባ እና ተከታትሎ የመጣው ምርጫ የኢትዮጵያ ህዝብ ለነፃነት ያለውን ቁርጠኛ ፍላጎት አሳየ፤ ተደላድለው የነበሩ ወንበሮችን አነቃነቀ፤ በትምክህት አብጠው የነበሩትን ሁሉ ልባቸውን በፍርሃት አርበደበደው፤ ከታች መሰረት፣ ከጎን ምሰሶ፣ ከላይ ጣሪያ የሌላቸው መሆናቸውን ያለጥርጥር እንዲገነዘቡ አደረጋቸው፤ ጭካኔ ከፍርሃት ተለወደ። የፍርሃት ልጅ ያስከተለው መዘዝ ወዳጅንና ጠላትን የመለየት ችሎታችንም እስከመንሳት ደረሰ።

ከዶ/ር ያዕቆብ ኃይለማርያም

Ethiopia Zare (ዓርብ መጋቢት 5 ቀን 2000 ዓ.ም. March 14,2008)፦ የኢትዮጵያ ፌደራላዊ ዴሞክራሲያዊ ሪፑብሊክ ሕገ መንግሥት አንቀጽ 29፣ ግለሰቦችም ሆኑ ፕሬስ ወይንም ሌሎች መገናኛ ብዙኀን ሃሳባቸውን በነፃ የመግለጽ ተፈጥሮአዊ መብት ያረጋግጥላቸዋል። የአሜሪካ ሕገ መንግሥት እነዚህን መብቶች ከማረጋገጥ አልፎ እንዲያውም ኮንግሬስ ይህንን መብት ለመገደብ ሕግ ሊያወጣ እንደማይችል ይደነግጋል። ይህ የንግግርና የጽሁፍ ነፃነት ይህን ያህል ዋጋ የሚሰጠው ያለ ፕሬስ ነፃነት ዲሞክራሲና የተመጣጠነ ክብር ያለው ኑሮ ለመኖር የሚያስችል ልማት ፈጽሞ የማይታሰብ በመሆኑ ነው። የፕሬስ ነፃነት መዳበር ወይንም መቀጨጭ አንድ አገር በሥልጣኔ ምን ያህል ወደፊት እንደመጠቀ ወይንም ምን ያህል ወደ ኋላ እንደቀረ የሚጠቁም ነው።

በእምነቱ ዘለቀ እና አንዳርጋቸው ጽጌ (የካቲት 2000)

አቶ አንዳርጋቸው ጽጌ እና አቶ በእምነቱ ዘለቀ በዚህ በተገባደደው የካቲት ወር 2000 ዓ.ም. ላይ በጋራ በመሆን "ለወደፊቱ ትግል ማመላከቻ የምርጫ 97 አጭር ግምገማ" በሚል ርዕስ ባለ 23 ገጽ ጽሑፍ አዘጋጅተው ህዝብ እንዲወያይበት በድረ ገጾች አሰራጭተዋል። የጽሁፉን ዓላማ አደገኛ አጣብቂኝ ውስጥ የወደቀውን በሀገራችን ተጀምሮ የነበረውን የዴሞክራሲ ትግል ከገባበት አጣብቂኝ የሚያወጣውን ሃሳብ ለመሰንዘር መሆኑን ፀሐፊዎቹ ገልጠዋል።

ወደምዕራብ በሄድን ቁጥር ራዕያችንን እናጣለን

ችግርና ምሬት እንደ መነሻ - አንደኛ

“በኢትዮጵያ ጉዳይ ላይ ሀሳብህ አርፎ ከሆነ ብዙ ሥራ ይጠብቅሀል” ይላል ከሁለት ሣምንት በፊት የደረሰኝና በየቀኑ እንደዳዊት የምደግመው የምስኪኑ ጓደኛዬ ደብዳቤ። በጽሁፍና በድርሰት ታሪክ ውስጥ በዚህች አጭር ሕይወቴ እንደተረዳሁት ምሬትንና ችግርን እንደመጻፍ የሚቀል ዓለማቀፋዊ ነገር የለም። ለመጻፍም ለመናገርም የሚቀል ርዕስ - ችግር ነው። ባለጸጋዎቹም፣ ነዳያኑም አገራት የችግራቸው ዝርዝር ተዝቆ አያልቅም። አሁን ካናዳና አውስትራሊያ ችግር ያለባቸው ይመስላሉ? እንደውም እነዚህ ሰዎች ሥልጣኔን ብቻ ሳይሆን ችግርንም ነው እንዴ የሠሩት? እስክትሉ ድረስ ችግር ቤቱን የሠራበት ምድር እዚህ ነው። እንዲሁም ዜናዎቻቸውን ብትሰሙ፣ የሚጻፉትም የሚነገሩትም ምሬትና ችግር ይበዛባቸዋል።